![]() |
![]() |
|
| سايه ها كمي خيالي اند! |
|
تا ساليان دراز
درختان فريبا اما منجمد ايستاده اند. در وزش باد آوازي بلند است. مست هواي زمستاني ماه را بنگر ! از دور دست نگاهي بر مي خيزد، در حسي سنگين غوطه ور است. سايه هايي در زمين دلتنگم مي كند. گاه پاييز ، حيرت زده پرسيدم از برگ زرد مي خواهي چنين زير پاي كودكان جويده شوي؟ |
|
+ نوشته شده در
شنبه 29 فروردین1388ساعت 12:36 توسط لیلا تهرانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
RSS
|