درختان فريبا اما منجمد ايستاده اند.

در وزش باد

آوازي بلند است.

مست هواي زمستاني

ماه را بنگر !

از دور دست نگاهي بر مي خيزد،

در حسي سنگين غوطه ور است.

سايه هايي در زمين

دلتنگم مي كند.

گاه پاييز ، حيرت زده پرسيدم از برگ زرد

مي خواهي چنين زير پاي كودكان

جويده شوي؟