| تبليغات | X |
 |
 |
|
| سايه ها كمي خيالي اند! |
|
با امشب هزار شب ميشود كه من ايستاده ام! ميان ماندن و رفتن تو در خانه گم شدي ومن ميان و ماندم با ديوارهايي كه ترك دارند و چشمهايم كه مرورت مي كنند و هر روز محو تر ميشوي. حادثه اي بي خبر آمده تا تو با خلا پرواز كني و من پوسيده ترم براي درك زخمهاي اسارت. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 16 بهمن1385ساعت 9:50 توسط لیلا تهرانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1387 دی 1386 آبان 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 اردیبهشت 1386 بهمن 1385 مهر 1385 مرداد 1385 خرداد 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 |
|
RSS
|