 |
 |
|
| سايه ها كمي خيالي اند! |
|
دف زنان به خانه ميروي چندرنگ توي هم دويده است. واژه اي ترا صدا نمي زند چرخ دنده هاي نا كجاي زندگي روي ريل هاي توهمه موازي اند. راه مي روي در انتهاي مرگ. راه مي روند در ابتداي حرف . خاطره ؟ ستاره؟زندگي؟ سايه؟سيب ؟سادگي ؟ قرن ذكر وقاف وشوق؟ عصر عقل و ترس وجنگ! قرن بعد و حرف وحرف! تابويي كه با توست تابويي كه زنده است رقص روي ساغري شكسته است تابويي كه ميرود به سمت مرگ نصف ديگر تو است! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 22 آبان1386ساعت 11:10 توسط لیلا تهرانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1387 دی 1386 آبان 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 اردیبهشت 1386 بهمن 1385 مهر 1385 مرداد 1385 خرداد 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 |
|
RSS
|