 |
 |
|
| سايه ها كمي خيالي اند! |
|
گاهي با جنون دست مي دهم.
از برج بلندي كه سقوط مي كنم، در لحظه هايي كه به زمين نزديك مي شوم، آهسته مي پرسم از خودم پايان هر فرازي چنين فرودي است؟ |
|
+ نوشته شده در
جمعه 8 خرداد1388ساعت 1:58 توسط لیلا تهرانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
RSS
|